ရခုိင္ျပည္မွမြတ္စလင္မ္ေလွစီးဒုကၡသည္မ်ား

ဗီယက္နန္အေမရိကန္စစ္ပြဲအၿပီး ေတာင္ဗီယက္နန္ကုိ ဗီယက္ေကာင္းကြန္ျမဴနစ္တုိ႔ ၀င္ေရာက္သိမ္းပုိက္ ခဲ့ၿပီးေနာက္ပုိင္း ေတာင္၊ ေျမာက္ဗီယက္နန္ေပါင္းစည္း၍ ကြန္ျမဴနစ္ႏုိင္ငံထူေထာင္ခ်ိန္၌ ကႊန္ျမဴနစ္၀ါဒ၊ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ကုိ မႏွစ္သက္၍ ဗီယက္နန္ႏုိင္ငံမွ လူအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ပစိဖိတ္သမဒၵရာ ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္၌ ေလွစီးဒကၡသည္ဘ၀ ျဖင့္ အသက္ကုိရင္း၍ ထြက္ေျပးသည့္သတင္း တစ္ခ်ိန္ကေခတ္စားခဲ့သည္။ သတင္းဦးသတင္းထူးျဖစ္ခဲ့ရသည္။ ကမၻာကေစာင့္ၾကည့္ရသည့္ ထိပ္တန္းသတင္းျဖစ္ခဲ့သည္။

ယခုျမန္မာႏုိင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ ေလွစီးဒုကၡသည္မ်ားသတင္း ႏုိင္ငံတကာသတင္းမ်ား၌ ေပၚထြက္လ်က္ရွိေန သည္။ ယုိးဒယားသုိ႔ေလွကပ္လွ်င္ ျပန္လည္ေမာင္းထုတ္၊ မေလးရွားေရာက္လွ်င္ ျပန္ေမာင္းထုတ္လုပ္၍ ပင္လယ္ထဲျပန္၍ ေမွ်ာခဲ့သည္။ ဗီယက္နန္ေလွစီးဒုကၡသည္မ်ားက ပစိဖိတ္သမုဒၵရာ ေတာင္တရုတ္ပင္လယ္၊ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ ေလွစီးဒုကၡသည္မ်ားကေတာ့ အိႏၵိယသမုဒၵရာ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္၊ သမုဒၵရာခ်င္းမတူ၊ ပင္လယ္ခ်င္းမတူေသာ္လည္း ဒုကၡခ်င္းကေတာ့အတူတူပါပဲ ထပ္တူထပ္မွ်ပဲျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ မြတ္စလင္မ္ေလွစီးဒုကၡသည္မ်ား ဘာ့ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚရသနည္း။ အေမးရွိက အေျဖရွိရေတာ့မည္။

1977ခုႏွစ္၊ ဦးေန၀င္း(မဆလ)ေခတ္၌ နဂါးမင္းစီမံခ်က္ျဖင့္ ေမာင္းေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္ႏွင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္ အျခားၿမိဳ႕နယ္မ်ား၊ ေက်းရြာရပ္ကြက္မ်ား၊ ရြာႀကီး၊ ရြာငယ္မ်ားရွိ အစၥလာမ္ဘာသာကုိးကြယ္သူ မြတ္စလင္မ္မ်ားအား  ၎တုိ႔၏ဇာတိခ်က္ျမဳပ္၊ ဘုိးဘြႊားဘီဘင္မ်ားေရွးပေ၀သဏီကပင္ေနထုိင္ခဲ့သည့္ ေမြးရပ္ဇာတိေျမမွ အျပင္းအထန္ ႏွိပ္စက္ေမာင္းထုတ္ခဲ့မႈေၾကာင့္ မိမိတုိ႔၏အုိးအိမ္၊ လယ္ယာ၊ ေတာေတာင္၊ ေခ်ာင္းေျမာင္းတုိ႔ကုိ စြန္႔ခြာၿပီး အလွမ္းမေ၀းသည့္ အနီးဆုံးေနရာ (နတ္ျမစ္)ကုိျဖတ္လ်က္ ယခင္အေရွ႕ပါကစၥတန္(ယခုဘဂၤလားေဒ့ရွ္)သုိ႔အသက္လု၍ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ၾကရသည္။ အိမ္နီးခ်င္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သုိ႔ ထြက္ေျပးရသည္မွာလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံျပ့ည္မႀကီးသုိ႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္မရသည့္အတြက္ျဖစ္သည္။ ဤသုိ႔ျဖင့္ တဖက္ႏုိင္ငံမွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ အလြန္ေအာက္တမ္းက်ကာ ေခြးစား၊ ေခြးေနဘ၀ျဖင့္ ယာယီခုိလႈံေနခဲ့ရပါသည္။

၎မြတ္စလင္မ္တုိ႔၏လယ္ေျမ၊ ယာေျမ အုိးအိမ္၊ ကၽြဲႏြားတိရစၦာန္မ်ားကုိ ထားရစ္ခဲ့ရၿပီး အသက္လုေျပးခဲ့ရကာ ပစၥည္းဥစၥာဘာမွ်မပါရွိေတာ့၍တဖက္ႏုိင္ငံမွာ ဘ၀ပ်က္အေျခပ်က္ အေနပ်က္ျဖင့္ သူေတာင္းစားဘ၀ သူမ်ားေကၽြးမွစားရ၊ သူမ်ားေပးမွ၀တ္ရသည့္ဘ၀ဆုိးကုိ ခါးစည္းကာခံခဲ့ၾကရသည္။ လေပါင္းမ်ားစြာခံခဲ့ရၿပီးမွ UNACR ႏွင့္ အစၥလာမ့္ႏုိင္ငံမ်ားမွ အလွဴရွင္မ်ား ႏုိင္ငံတကာၾကက္ေျခနီအသင္းမ်ား၊ လျခမ္းနီအသင္းမ်ား၏ ေစတနာျဖင့္ မ၀ေရစာ အသက္မေသရုံေနထုိင္ စားေသာက္ခဲ့ရပါသည္။

ကုလသမဂၢႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာလူ႔အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ တုိက္တြန္းမႈ၊ ဖိအားေပးမႈမ်ားေၾကာင့္ (၂)ႏွစ္အၾကာမွာ ဟသၤာစီမံခ်က္ျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ (မဆလ)ဦးေန၀င္းအစုိးရက ျပန္လည္ေခၚယူေနရာခ်ထားေပးခဲ့ပါသည္။

ထြက္ေျပးသူအားလုံးျပန္ေခၚျခင္းမဟုတ္ပါ။ လုိလွ်င္လုိသလုိ မလုိလွ်င္မလုိသလုိ ေခၚယူျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာက အျမင္ေကာင္းေအာင္ျပဳလုပ္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယင္းသုိ႔နဂါးမင္းစီမံခ်က္သည္ ဦးေန၀င္း(မဆလ) လက္ထက္၌ျဖစ္ပြားခဲ့ၿပီး အစုိးရ၏တာ၀န္ေပးခ်က္အရ စစ္ေတြၿမိဳ႕အမွတ္(၁)တပ္ရင္းမွ တပ္ရင္းမွဴးခင္ညႊန္႔ (ယခုဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေဟာင္းဦးခင္ညြန္႔)က ဦးေဆာင္ဦးရြက္ျပဳျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း အဲဒီေခတ္ကာလ သတင္းစာမ်ား၊ သတင္းမ်ား က ေဖာ္ညႊန္းၿပီးျဖစ္ပါသည္။

လုိသလုိ/မလုိသလုိ ျပန္ေခၚသည့္ ဟသၤာစီမံခ်က္ကုိ ျပဳလုပ္ေပးရသူမွာလည္း ဦးခင္ညြန္႔ပင္ျဖစ္သည္။ ျပန္ေခၚသည့္ဟသၤာစီမံခ်က္ၿပီးေတာ့ ႏွစ္ႏုိင္ငံနယ္စပ္ ျမန္မာဘက္အျခမ္း၌ ဟသၤာစီမံခ်က္ေစတီတစ္ဆူကုိ ဦးခင္ညြန္႔ တည္ခဲ့ပါေသးသည္။ ယခုထက္ထိ ဟသၤာစီမံခ်က္ဘုရားေစတီရွိေနပါသည္။

မေခၚခ်င့္ ေခၚခ်င့္နဲ႔ ကမၻာကအျမင္ေကာင္းေအာင္လုပ္ခဲ့သည့္ဟသၤာစီမံခ်က္ၿပီးေနာက္ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္း ႏွိပ္စက္မႈမ်ိဳးစုံကုိ ဥပေဒအမ်ိဳးမ်ိဳးထုတ္၍ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္း၌ စီမံကိန္းခ်၍ လုပ္ကုိင္ပါေတာ့သည္။ ဥပမာ မြတ္စလင္မ္မ်ား တစ္ၿမိဳ႕နယ္မွတစ္ၿမိဳ႕နယ္သုိ႔ ၿမိဳ႕နယ္ေက်ာ္၍ခရီးမသြားရ။ ေက်းရြာအုပ္စုတစ္ခုမွ အျခားေက်းရြာအုပ္စု တစ္ခုသုိ႔ အုပ္စုေက်ာ္မသြားရ။ ကုိယ့္ၿမိဳ႕ ကုိယ့္ရြာမွာသာ ေနထုိင္ရမည္။ သားေရး၊ သမီးေရးကိစၥ၊ လင္ယူသားေမြးကိစၥ၊ လက္ထပ္ျခင္းကိစၥတုိ႔ကုိ ေဒသအာဏာပုိင္တုိ႔ထံခြင့္ျပဳခ်က္ရရွိရန္ ေလွ်ာက္လႊာတင္ၿပီး ခြင့္ျပဳမွ မဂၤလာေဆာင္ရမည္။ သားသမီးမဂၤလာေဆာင္ကိစၥကုိ ေလွ်ာက္လႊာတင္၍ခြင့္ေတာင္းရာတြင္ ေငြသိန္းေသာင္းကုန္က်ေသာ္လည္း တခါတရံ ၃-ႏွစ္၊ ၄-ႏွစ္ေက်ာ္မွ ခြင့္ေပးသည္။ တခါတရံ မဂၤလာေဆာင္မည့္သတုိးသား၊ သတုိ႔သမီးတုိ႔ကြယ္လြန္ေသဆုံးၿပီးမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ရသည့္အျဖစ္မ်ိဳးလည္းရွိခဲ့သည္။

ကမၻာမွာမရွိသည္ဥပေဒ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ရခုိင္ျပည္နယ္၌ရွိခဲ့သည္။ ယခုလည္းဆက္လက္ရွိေနပါေသးသည္။ ဂ်ာမဏီနာဇီဟစ္တလာ၏ ဂ်ဴးမ်ားအေပၚထားရွိသည့္ဥပေဒမ်ိဳးျပဳလုပ္ခဲ့သည္ျဖစ္ရပ္ဆုိးမ်ားကဲ့သုိ႔ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ မြတ္စလင္မ္တုိ႔ခံစားခဲ့ရသည္။ ပုိလန္ႏုိင္ငံေအာ့ဇ္၀ါအက်ဥ္းေထာင္ပုိ႔ၿပီး အဆိပ္ေငြ႕ျဖင့္သတ္ျဖတ္ျခင္း့ မလုပ္သည္ကလြဲ၍ က်န္ပုံစံမ်ားမွာအေတာ္တူေနပါသည္။

က်န္သည့္နည္းမ်ိဳစုံဒုကၡကုိေတာ့ ေဒသဆုိင္ရာအစုိးရ၏၀န္ထမ္းအာဏာပုိင္အဆင့္ဆင့္မွ ဆင္တူမ်ိဳးကြဲ အမ်ိဳးမ်ိဳး ဒုကၡေပးခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၈ အေရးခင္းႀကီးျဖစ္ပြားခဲ့ရာ ရခုိင္ျပည္နယ္မွမြတ္စလင္မ္တုိ႔သည္ အင္တုိက္အားတုိက္ ပါ၀င္ခဲ့ၾကသည့္အတြက္ (န၀တ)(နအဖ)လက္ထက္ ဗုိလ္ခင္ညြန္႔ အတြင္းေရးမွဴး(၁)ျဖစ္ခ်ိန္၊ နအဖ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္ခ်ိန္ မြတ္စလင္မ္မ်ားကုိ ရခုိင္ျပည္နယ္၌ ကမ္းကုန္ေအာင္ႏွိပ္စက္ပါေတာ့သည္။

န၀တ၊ နအဖအတြင္းေရးမွဴးဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔၏အမိန္႔မ်ားျဖင့္ ၎၏ေထာက္လွန္းေရးမ်ား(လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ ေရး)လ၀ကမ်ားသည္ အေရးေပၚျပည္နယ္ဥပေဒမ်ား၊ ခ်ုဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္မႈမ်ားျဖင့္ နည္းမ်ိဳးစုံ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈမ်ား စဥ္ဆက္မပ်က္ ျပဳလုပ္ပါေတာ့သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံရခုိင္ျပည္နယ္၌ န၀တ၊ နအဖအစုိးရလက္ထက္၌ ယခင္ မဆလအစုိးရကဲ့သုိ႔ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ မြတ္စလင္မ္မ်ားသည္-

၁။ နယ္ေက်ာ္ျပည္နယ္ေက်ာ္၊ အုပ္စုေက်ာ္ ခရီးမသြားရျခင္း။

၂။ ထပ္မံေမြးလာသည့္ခေလးသူငယ္မ်ားအား သန္းေခါင္စာရင္းထည့္မေပးျခင္း။ (ႏုိင္ငံမဲ့ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျခင္း)

၃။ မဂၤလာေဆာင္လက္ထပ္ျခင္းကိစၥ ကန္႔သတ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ျခင္း။

၄။ အိုးအိမ္ထပ္မံ၍ အသစ္ေဆာက္လုပ္ျခင္းမ်ားမလုပ္ရျခင္း။

၅။ ယုံၾကည္ကုိးကြယ္မႈမ်ားကုိ လုိက္လံ၍ေႏွာက္ရွက္ဟန္႔တားျခင္း။

၆။ က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ အျခားလူမႈေရးကိစၥအ၀၀တုိ႔ကုိ ျပည္မ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းသုိ႔ ျပည္တြင္းဗီဇာမပါရွိပါက ခရီးသြားခြင့္မရျခင္း။ (ႏုိင္ငံျခားသားျပည္၀င္ခြင့္ဗီဇာ)ကဲ့သုိ႔ေတာင္းခံျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ေစျခင္း။

၇။ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ ၿမိဳ႔နယ္အသီးသီး၌ေမြးဖြားႀကီးျပင္းေသာ္လည္း အရြယ္ေရာက္သည့္အခါ မွတ္ပုံတင္ ႏုိင္ငံသားကဒ္စသည္တုိ႔ကုိ လုပ္ကုိင္ေပးျခင္း၊ ထုတ္ေပးျခင္းလုံး၀မရွိျခင္း။ လူဦးေရသန္းေခါင္စာရင္း၌ ထည့္သြင္းမထားျခင္း။(ႏိုင္ငံမဲ့ျဖစ္ေအာင္လုပ္ျခင္း)

၈။         ၄င္းတို႕ပိုင္လယ္ေျမ၊ယာေျမတို႕ကို အျခားေသာသူတို႔အားခြဲေ၀ေပးျခင္း၊(မေပးေသာ္အဓၶမသိမ္းယူျခင္း)

၉။ ေက်းရြာမ်ား၌အစုိးရ၀န္ထမ္းမ်ားက မြတ္စလင္မ္တုိ႔အား ၎တုိ႔၏အိမ္အလုပ္(ထင္းေခြေရခတ္)မွအစ အျခားလုပ္ငန္းမ်ားကုိ မတရားေစခုိင္းျခင္း။

၁၀။ မြတ္စလင္မ္တုိ႔၏ လူမႈေရးကိစၥမ်ားတြင္ လ၀က ၀န္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ေဒသဆုိင္ရာ ၀န္ထမ္းမ်ိဳးစုံ၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ်ိဳးစုံတုိ႔ကိ လဘ္ေငြမ်ားမ်ားေတာင္းယူျုခင္း၊ လဘ္ေပးလဘ္ယူကိစၥတုိ႔ကုိ အလြန္႔အလြန္က်ဴးလြန္ျပဳလုပ္ျခင္း စသည္စသည္ျဖင့္ လူအခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္ျခင္းမ်ိဳးစုံကုိ နည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ ခ်ိဳးေဖာက္ခဲ့ၾကပါသည္။

ရခုိင္ျပည္နယ္ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီးမွ မြတ္စလင္မ္မ်ားသည္ စား၀တ္ေနေရး၊ ပညာေရး၊ စီးပြားေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ခရီးသြားလာေရး၊ ေရာင္း၀ယ္ေရး၊ လယ္ယာလုပ္ကုိင္ေရး၊ တိရစၦာန္ေမြးျမဴေရးႏွင့္ ကုိးကြယ္မႈဆုိင္ရာ ကိစၥမ်ားအေရးမ်ားတြင္ ေနရာတကာ၌ခ်ဳပ္ခ်ယ္ကန္႔သတ္မႈမ်ား၊ ဟန္႔တားမႈမ်ား၊ တရားမဲ့က်ဴးလြန္ျခင္းမ်ားမွာ အေသးအမႊားကိစၥမွ အႀကီးအမားကိစၥမ်ားအထိ ႏွစ္ကာလေပါင္းမ်ားစြာကပင္ ယေန႔တိုင္ ခံစားေနၾကရပါသည္။

အထက္ေဖာ္ျပပါအေၾကာင္းမ်ိဳးစုံေၾကာင့္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ မြတ္စလင္မ္မ်ားသည္ မိမိတုိ႔ေမြးဖြားရာ ရခုိင္ျပည္နယ္ ၿမိဳ႕နယ္အသီးသီးမွာ က်ဥ္းက်ဥ္းက်ပ္က်ပ္ေနထုိင္ရၿပီး ျမန္မာႏုိင္ငံအျခားေဒသမ်ားမွ လူမ်ားႏွင့္မတူ တမူထူးျခားစြာ အႏွိမ္ခံဘ၀ကုိ ခံစားရေနရပါသည္။ ဤသုိ႔ျဖင့္ ေနထုိင္သြားလာရင္း အလုိအေလ်ာက္ အက်ဥ္းေထာင္ထဲ ေနရသလုိ ျဖစ္ေနရပါသည္။ အက်ဥ္းအက်ပ္ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ေရးလမ္း၊ လူ႕အခြင့္အေရးအတြက္ လြတ္လမ္းရွာေဖြသည့္အခါမွာ-

၁။ ျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္းပုိင္းသုိ႔ ကုန္းလမ္းျဖင့္ထြက္ခြာရန္မျဖစ္ႏုိင္ျခင္း။

၂။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္သုိ႔ ထြက္ခြာရန္ မျဖစ္ႏုိင္ျခင္း။

၃။ မည္သည့္ေနရာကုိမဆုိ ကုန္းလမ္းထြက္ခြာရန္ မျဖစ္ႏုိင္သည့္အတြက္ ေရလမ္း၊ ေရေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ေရာက္ေပါက္ရာကုိ ထြက္ခြာထြက္ေျပးၾကပါသည္။ စက္ေလွေသးေသး လူမ်ားမ်ားတင္ေဆာင္သြားျခင္းျဖစ္ၿပီး ပင္လယ္ထဲ၌ ေသလွ်င္ေသ၊ မေသလွ်င္လည္း ေရာက္ခ်င္ရာေရာက္ေစေတာ့ဟူ၍ ျမန္မာ့ကမ္းရုိးတန္း ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသ၊ မြန္ျပည္နယ္ႏွင့္ တနသၤာရီတုိင္းေဒသမ်ားအျပင္ အျခားျပည္ပႏုိင္ငံမ်ားျဖစ္သည့္ ထုိင္း၊ မေလးရွားႏုိင္ငံမ်ားအား ေလၾကမ္း၊ လႈိင္းၾကမ္း၊ ခရီးၾကမ္းကုိ သြားလာေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး အသက္ႏွင့္ရင္းကာ ပင္လယ္ခရီး ေလွစီးဒုကၡသည္ဘ၀ အလုိအေလ်ာက္ေရာက္ရွိသြားပါေတာ့သည္။

အထက္ပါအေၾကာင္းအရာအနည္းငယ္သည္ ရခုိင္ျပည္နယ္မွ မြတ္စလင္မ္ဒုကၡသည္မ်ားအေၾကာင္း၊ ေလွစီးဒုကၡသည္ ျဖစ္ရျခင္းအေၾကာင္း အနည္းငယ္သာျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာ့ကမ္းရုိးတန္းမ်ား၌ ၎တုိ႔အားေတြ႕ရွိလွ်င္ ဖမ္းစီးအေရးယူ၍ ရခုိင္ျပည္နယ္သုိ႔ျပန္လည္ပုိ႔ေဆာင္ၿပီး ရခုိင္ ျပည္နယ္၌ တရားစြဲဆုိအျပ့စ္ေပးျခင္းခံၾကရပါသည္။

ထုိင္းႏွင့္မေလးရွား၌လည္း ျပန္လည္ေမာင္းထုတ္ျခင္း၊ ဖမ္းစီးျခင္းမ်ားျပဳလုပ္၍ ဒုကၡမ်ိဳးစုံထပ္မံႀကံဳရျပန္သည္။  ၎တုိ႔ဒုကၡကုိ ေရးၾကေျပာၾကမည္ဆုိလွ်င္ နည္းေနဦးမည္ျဖစ္ၿပီး လက္ေတြ႔ခံစားေနရသည့္သူတုိ႔အဖုိ႔မွာ ေန၀င္ၿပီးေနာက္ေန႔ေနထြက္လာမည္ကုိ ကမၻာေပၚရွိသက္ရွိတုိ႔ေစာင့္စားၾကသလုိ ဤဒုကၡ၀ဲဂယက္မွ ဘယ္ေတာ့မ်ားလြတ္ ေျမာက္ႏုိင္ပါ့မလဲဟု ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားလ်က္ရွိေနၾကပါသည္။

လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးကုိ အသားအေရာင္ေၾကာင့္ျဖစ္ေစ၊ ကုိးကြယ္ရာဘာသာေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ခြဲျခားဆက္ဆံ ညွင္းပမ္းႏွိပ္ဆက္ျခင္းမွာ ယဥ္ေက်းမႈနိမ့္က်၍ အစြန္းေရာက္၀ါဒစြဲကုိင္ထားသူတုိ႔၏လုပ္ရပ္သာျဖစ္ပါသည္။ ငါ့လူမ်ိဳးမွလူမ်ိဳး၊ ငါလက္ခံသည့္ဘာသာမွ ဘာသာဟုယူဆသည့္ လူမ်ိဳးႀကီး၊ ဘာသာႀကီး၀ါဒီတုိ႔သည္ အဆုံး၌ က်ဆုံးျခင္းႏွင့္သာ ရင္ဆုိင္ၾကရသည္။ ဟစ္တလာ၏လူမ်ိဳးႀကီး၀ါဒက ၎ကုိက်ဆုံးျခင္းဘက္သုိ႔ တြန္းပုိ႔ေပးခဲ့သည္မဟုတ္ ပါလား။

မည္သုိ႔ပင္ဆုိေစ ရခုိင္ျပည္နယ္ရွိ ဒုကၡသည္မ်ားမွာ မိမိတုိ႔ေမြးရပ္ေျမေပၚ၌ေနရင္းႏွင့္ပင္ ကုိးကြယ္ယုံၾကည္မႈကုိ အေၾကာင္းခံ၍ မတရားညွင္းပမ္းခံၾကရရင္း ေဂ်ာင္ပိတ္မိေနသည့္ အက်ဥ္းသားမ်ားသာျဖစ္ေတာ့သည္။

                                                                                                                      ဧရာ၀တီေမာင္တီ